Tadeusz Zapałowicz

1859 - 1936

Zapałowicz Tadeusz (1859-1936) – lekarz, tytularny generał dywizji Wojska Polskiego

Urodził się 25 marca 1859 r. w Wadowicach w rodzinie Antoniego, doktora wszech nauk lekarskich, pierwszego dyrektora szpitala w mieście, i Olimpii z Kwiecińskich. Tadeusz miał czworo rodzeństwa: Władysławę, Jadwigę Bronisławę (żonę lekarza i aptekarza Seweryna Kurowskiego, teściową pisarza i poety Emila Zegadłowicza), Sewerynę (żonę sędziego Franciszka Sypowskiego) oraz Stefana (prawnika, wiceprezesa sądu w Wadowicach).

Tadeusz uczył się w szkole męskiej (1865-1869), a następnie w wadowickim gimnazjum, które ukończył w 1878 r. W tej samej klasie uczył się Wojciech Dobija (1859-1933), późniejszy generał brygady WP.

Po ukończeniu gimnazjum Zapałowicz studiował medycynę na uniwersytecie w Wiedniu i na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W październiku 1884 r. rozpoczął służbę w armii austriackiej a rok później, w marcu 1885 r. uzyskał tytuł doktora wszech nauk lekarskich.

Pierwszy przydział służbowy otrzymał w czerwcu 1886 r. jako lekarz c.k. 7 Pułku Huzarów w Debreczynie (Husarenregiment Wilhelm II. Deutscher Kaiser und König von Preuβen Nr 7). Był szefem sanitarnym 18 Dywizji Piechoty w Pradze (1901 r.) a następnie 6 Dywizji Kawalerii Jarosław (6. Kavalleriedivision) w Jarosławiu (1904 r.)

Przed wybuchem I wojny światowej Zapałowicz przebywał w Jarosławiu wraz z dowództwem 6 Dywizji. W lipcu 1914 r. został szefem sanitarnym austriackiego X Korpusu w Przemyślu, w którym pozostał do wiosny 1917 r. Z dniem 1 maja 1917 r. został mianowany na generała lekarza sztabowego (generalstabsarzt) – objął szefostwo sanitarne Twierdzy Kraków i komendanturę Szpitala Garnizonowego Nr 15.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Zapałowicz zgłosił się do Wojska Polskiego. Zatwierdzony w stopniu generała podporucznika ze starszeństwem w Korpusie Lekarskim pełnił funkcję szefa sanitarnego Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków”. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był członkiem Komitetu Wykonawczego Komitetu Obrony Państwowej w Krakowie. W kwietniu 1921 r. generała przeniesiono w stan spoczynku.

Po zakończeniu służby wojskowej Tadeusz Zapałowicz mieszkał w Krakowie. W październiku 1923 r. otrzymał awans na tytularnego generała dywizji WP.

Zmarł 16 maja 1936 r. we Lwowie. Pochowany z honorami na cmentarzu parafialnym w Wadowicach.

Żoną Tadeusza Zapałowicza była Ludmiła z Wężowiczów, z którą miał trzy córki.

Bibliografia:

T. Kryska-Karski, S. Żurakowski, Generałowie polski niepodległej, Warszawa 1991.

P. Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa 1994.

G. Studnicki, Cmentarz Parafialny w Wadowicach, Wadowice 1997.

G. Studnicki, Kto był kim w Wadowicach?, Wadowice 2004.

G. Studnicki, Pierwsza wśród równych. Dzieje Gimnazjum i Liceum w Wadowicach, Wadowice 1991.

(Marcin Witkowski)