Paweł Ryłko

1863 - 1932

Ryłko Paweł (1863-1932) – ksiądz, doktor teologii, absolwent gimnazjum w Wadowicach, proboszcz w Międzybrodziu i Witanowicach.

Urodził się 25 stycznia 1863 r. w Stanisławiu Dolnym w rodzinie Andrzeja Ryłki, rolnika. W 1885 r. ukończył c.k. gimnazjum w Wadowicach w klasie prof. T. Dziamy. Wśród 12 absolwentów rocznika 1885 aż 5 zdecydowało się zostać duchownymi – obok Pawła Ryłki byli to Józef Caputa (proboszcz kolegiaty św. Anny w Krakowie), Jan Piotr Gwoździewicz (dziekan żywiecki), Adam Podwin (kanonik kapituły wawelskiej) oraz Józef Kosibowicz (długoletni proboszcz w Sromowcach Wyżnych).

W latach 1885-1889 P. Ryłko studiował teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Święcenie kapłańskie otrzymał w Krakowie 15 lipca 1889 r. Naukę kontynuował w Instytucie Teologicznym św. Augustyna w Wiedniu (1891-1895), gdzie w 1895 r. uzyskał doktorat z teologii.

Pracę duszpasterską rozpoczął ks. Ryłko po święceniach jako wikary w Rabie Wyżnej (1899-1890), następnie pracował w Rabce (1890-1891), Wieliczce (1895-1896) i Krakowie – najpierw w parafii św. Mikołaja na Bieżanowie (1896-1897), a później u św. Anny (1897-1902).

Od grudnia 1895 r. do roku 1896 ks. dr P. Ryłko uczył jako tymczasowy katecheta w 6-klasowej szkole ludowej w Wieliczce. Po złożeniu 15 listopada 1899 r. egzaminu na katechetę szkół średnich rozpoczął pracę w szkołach krakowskich – najpierw jako suplent w I gimnazjum św. Anny (1 września 1897 – 1 września 1902), następnie jako stały katecheta w IV gimnazjum (1 września 1902 – 1 września 1909).

W 1909 r. ks. Ryłko został przeniesiony do Międzybrodzia, gdzie objął funkcję proboszcza tamtejszej parafii. W roku 1922 został proboszczem parafii św. Mikołaja w Witanowicach i pełnił tą funkcję do roku 1931. 19 września 1926 r. został wybrany, przez kongregację dekanalną, na dziekana wadowickiego zastępując na tym stanowisku ks. prałata Andrzeja Zająca, proboszcza w Wadowicach. W czasie swej posługi duszpasterskiej w Witanowicach ks. Ryłko wspomagał ks. dr. Franciszka Gołbę w wydawaniu pisma “Prawda”. Sam także pisał artykuły pastoralne.

Zmarł 1 września 1932 r. w Zebrzydowicach i tam został pochowany.

Bibliografia:

E. Staniek, Szkoła jakich mało. Słownik “wybranych” absolwentów Gimnazjum i Liceum w Wadowicach (1866 – 2016), Kraków 2016.

G. Studnicki, Kto był kim w Wadowicach?, Wadowice 2004.

G. Studnicki, Pierwsza wśród równych. Dzieje Gimnazjum i Liceum w Wadowicach, Wadowice 1991.

Wadowice w zapiskach klasztornych kronikarzy 1892-1945, wybór i oprac. Cz. Gil OCD, Wadowice 2002.

Witanowice na starej fotografii, red. R. Góralczyk, Tomice 2017.

(Marcin Witkowski)