Tadeusz Olbrycht

1891 - 1964

Olbrycht Tadeusz Maria Celestyn (1891-1964) – absolwent gimnazjum w Wadowicach, zootechnik, profesor uniwersytecki

Urodził się 23 maja 1891 r. w Sanoku w rodzinie Piotra (1858-1943), c.k. powiatowego lekarza weterynarii w Wadowicach, i Marii z Jaworskich (1857-1943). Miał pięcioro rodzeństwa: trzy siostry – Stefanię (1888-1975), Zofię (1889-1984) i Annę (1892-1976), wszystkie zostały nauczycielkami i pracowały w wadowickich szkołach, oraz dwóch braci: Jana (1886-1968), profesora medycyny sądowej, i Brunona (1895-1951), legionistę, dowódcę GO AK “Śląsk Cieszyński” ps. “Olza”, generała dywizji WP.

W 1910 r. ukończył wadowickie gimnazjum w klasie prof. Jana Pollnera. Studiował weterynarię we Lwowie (1910-1912), Dreźnie i Wiedniu. W 1914 r. uzyskał dyplom lekarza weterynarii w Akademii Weterynaryjnej w Wiedniu, a następnie dyplom inżyniera rolnika na Uniwersytecie w Poznaniu.

Podczas I wojny światowej rotmistrz huzarów T. Olbrycht pełnił funkcję dyrektora szpitali dla koni – najpierw na Węgrzech a następnie na froncie włoskim. Od 1918 r. w Wojsku Polskim (od 1 czerwca 1919 r. kapitan lekarz weterynarii rezerwy), później oficer rezerwowy lekarz weterynarii Kadry Okręgowego Szpitala Koni nr VII w Poznaniu.

Po zakończeniu służby wojskowej rozpoczął pracę naukową w Akademii Weterynaryjnej we Lwowie, gdzie w 1921 r. uzyskał stopień doktora nauk weterynaryjnych, trzy lata później doktora habilitowanego (Akademia Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, 1924 r.), a następnie profesora nadzwyczajnego (1926 r.) i zwyczajnego (1938 r.). Staż naukowy, a następnie etat asystenta uzyskał w USA na nowojorskim Columbia University u noblisty, genetyka prof. Thomasa Hunta Morgana. T. Olbrycht pracował wówczas także jako lekarz weterynarii w stadninie koni w Kentucky.

Podczas II wojny światowej przebywał w Wielkiej Brytanii. Był wykładowcą i prodziekanem na Wydziale Weterynarii Uniwersytetu Edynburskiego. Na Uniwersytecie w Londynie zdobył doktorat z genetyki. Po wojnie wrócił do kraju.

Od 1946 r. związany z Wrocławiem. Był wykładowcą Uniwersytetu Wrocławskiego (w latach 1950-1953 pierwszy dziekan Wydziału Zootechnicznego, kierownik Katedry Ogólnej Hodowli Zwierząt), Politechniki Wrocławskiej i Wyższej Szkoły Rolniczej (do 1961 r.).

Prof. T. Olbrycht uznawany jest za jednego z pionierów w dziedzinie sztucznego unasieniania zwierząt gospodarskich. Był specjalistą w dziedzinie genetyki, rozrodu, hodowli i żywienia zwierząt. Jednym z jego osiągnięć było zaaklimatyzowanie w Polsce występującej powszechnie w Ameryce Środkowej kukurydzy pastewnej, na bazie której produkowana jest pasza dla zwierząt. Autor licznych publikacji, artykułów i podręczników akademickich.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarł 2 czerwca 1964 r. w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Bibliografia:

http://gen.up.wroc.pl/ist.htm [dostęp: 25.07.2018 r.]

Tadeusz Olbrycht, PSB, t. 23, Wrocław 1978, s. 723.

G. Studnicki, Cmentarz parafialny w Wadowicach, Wadowice 1997.

G. Studnicki, Kto był kim w Wadowicach?, Wadowice 2004.

G. Studnicki, Pierwsza wśród równych. Dzieje gimnazjum i liceum w Wadowicach, Wadowice 1991.

(Marcin Witkowski)