Antoni Eylardi

-

Eylardi Antoni (zm. po 1888 r.) – kupiec, właściciel realności, radny i asesor miejski, obywatel miasta Wadowice

Od 1873 r. Antoni Eylardi zasiadał w wadowickiej radzie miejskiej. Wszedł w skład specjalnej komisji, powołanej 3 marca 1877 r., zajmującej się lokalizacją sądu. Komisja, w skład której obok Eylardiego wchodzili: Józef Raczyński (burmistrz Wadowic w latach 60. XIX w.), Szymon Korn i Henryk Krobicki, już 5 marca zdecydowała, że gmach sądu i więzienia stanie na terenie ogrodu Stanisława Warzeszkiewicza i placu należącego do Marii Dworakowej. Ustalono także kwoty za jakie ma być zakupiony teren pod budowę – odpowiednio 2.600 złotych reńskich i 2.500 złotych reńskich. Koszty zakupu gruntów oraz budowy sądu i więzienia pokryć miało miasto.

Eylardi, jako zamożny obywatel miasta, miał także swój wkład finansowy w budowę gmachu Sądu Obwodowego. Znalazł się bowiem w gronie 13 wadowiczan (w tym jednej wadowiczanki – Marii Wilczyńskiej), którzy udzielili miastu pożyczki na ten cel. Eylardi wpłacił kwotę 1.000 złotych reńskich – dla porównania Szymon Korn wpłacił 6.000 złr, a Józef Raczyński i burmistrz Ignacy Brosig po 2.000 złr.

Po rozpoczęciu budowy Eylardi wszedł w skład specjalnego komitetu kierowanego przez burmistrza, który z ramienia miasta sprawował nadzór nad budową sądu. Był m.in. autorem wniosku aby magistrat poniósł koszt prac betoniarskich przy uzbrajaniu podmokłego terenu pod budynek (czerwiec 1879 r.).

W latach 1885-1888 Antoni Eylardi pełnił funkcję asesora miejskiego.

Bibliografia

Archiwum Muzeum Miejskiego w Wadowicach

Księga pamiątkowa Jana Sabińskiego

K. Meus, Początki Sądu Obwodowego w Wadowicach w XIX w. Zarys dziejów sądownictwa w Wadowicach do roku 1867, w: Wadowice. Siedem wieków historii, red. T. Graff, Kraków 2009, s. 103-132.

K. Meus, Wadowice 1772-1914. Studium przypadku miasta galicyjskiego, Kraków 2013.

G. Studnicki, Kto był kim w Wadowicach?, Wadowice 2004, s. 50.

(Marcin Witkowski)