Walenty Bernacki

-

Bernacki Walenty (zm. po 1634 r.) – mieszczanin, ławnik miejski w Wadowicach

W latach 1630-1634 wspólnie z Krzysztofem Mereszem i Wawrzyńcem Raczkiem stał na czele buntu przeciw rajcom miejskim.

Spór trwał kilka lat i zakończył się dopiero 10 października 1634 r. kiedy to racy miejscy bracia Walenty i Jakub Wierczkowie, w obecności sędziego sochaczewskiego Maksymiliana Jarzyny i podstarościego zatorskiego Jakuba Załuskiego, zawarli ugodę, wedle której zapłacili miastu 1.300 złotych polskich tytułem odszkodowania za fałszowanie ksiąg miejskich i defraudację środków finansowych przeznaczonych na kościół.

Efektem kryzysu była wymiana elity miejskiej lat 30. XVII w. – Wierczkowie opuścili Wadowice i osiedlili się najprawdopodobniej w Kazimierzu, przywódcy buntu: Walenty Bernacki, Krzysztof Meresz  i Wawrzyniec Raczek zostali ławnikami, a nowy rajca Adam Leń utorował drogę synowi, Walentemu do funkcji burmistrza (1637-1638) i wiceburmistrza Wadowic (1642 r.).

W 1630 r. Bernacki pełnił funkcję serwitora Bractwa Różańca Świętego NMP w Wadowicach.

Bibliografia:

Archiwum Parafii pw. Ofiarowania NMP w Wadowicach (Liber Rosarianus)

T. Klima, Wadowice II: Organizacja miejska i sądownictwo od r. 1550 do r. 1784, w: Sprawozdania Dyrekcji Gimnazyum w Wadowicach, Wadowice 1905-1907.

Z. Noga, Z dziejów Wadowic w XVII-XVIII wieku  (do czasu I rozbioru Polski w roku 1772), w: Wadowice. Studia z dziejów miasta, red. A. Nowakowski, Wadowice 1997.

A. Nowakowski, Dzieje miasta i parafii Wadowice. Szkic historyczno-prawny, Kraków 1985.

G. Studnicki, Kto był kim w Wadowicach?, Wadowice 2004.

(Marcin Witkowski)